హైదరాబాద్ నగర నడిబొడ్డున ఉన్న బంజారాహిల్స్ లో ఆ భవనం ఒక రాజకోటలా ఉంటుంది. విశాలమైన లాన్, పచ్చటి చెట్లు, ఖరీదైన కార్లు... ఆ ఇంటిని చూస్తే ఎవరికైనా అదొక స్వర్గంలా అనిపిస్తుంది. కానీ ఆ ఇంట్లో అడుగుపెట్టిన అంజలికి మాత్రం అదొక అందమైన బంధీఖానా. తెల్లవారుజామున ఐదు గంటలకే ఆమె దినచర్య మొదలవుతుంది. ఆకాశంలో ఇంకా చీకటి పూర్తిగా విడిపోకముందే ఆమె వంటగదిలోకి చేరుకుంటుంది. ఆ ఇంట్లో ఆమె హోదా ఆ ఇంటి కోడలు. కానీ ఆమె బతుకు మాత్రం ఒక పనిమనిషి కంటే హీనం. ఆ ఇంట్లో ఎవరికీ ఆమె ఉనికి పట్టదు. కేవలం ఆ ఇంటి యజమాని, ఆమె మావయ్య అయిన విశ్వనాథ్ గారు ఉన్నంతసేపు మాత్రమే ఆమెకు కొద్దిగా గౌరవం దక్కుతుంది. ఆయన ఆఫీస్ కి వెళ్లగానే ఆమెకు నరకం మొదలవుతుంది.
తన జీవితం ఇలా ఎందుకు మారిపోయిందో తలచుకుంటే అంజలి కళ్లలో కన్నీళ్లు సుడులు తిరుగుతాయి. గోదావరి జిల్లాల్లోని ఒక అందమైన పల్లెటూరిలో పుట్టి పెరిగింది అంజలి. ఆమె తండ్రి రామచంద్రరావు గారు ఎంతో మంచి మనసున్న మనిషి. ఆయనకు విశ్వనాథ్ ప్రాణ స్నేహితుడు. ఇద్దరూ కలిసి చదువుకున్నారు. వ్యాపారంలో స్థిరపడటానికి విశ్వనాథ్ కి రామచంద్రరావు తన వంతు ఆర్థిక సహాయం కూడా చేశాడు. ఆ కృతజ్ఞతతోనే విశ్వనాథ్ ఎంత ఎదిగినా తన స్నేహితుడిని మర్చిపోలేదు. కానీ కాలం చేసిన కాటుకి రామచంద్రరావు తీవ్రమైన అనారోగ్యం పాలయ్యాడు. మరణశయ్యపై ఉన్న తన స్నేహితుడిని చూసి ఆసుపత్రిలో విశ్వనాథ్ చలించిపోయాడు. తన స్నేహితుడి ఆఖరి కోరిక తీర్చడం కోసం, ఏ చీకూచింతా లేకుండా పెరిగిన అంజలిని తన కోడలిగా చేసుకుంటానని మాటిచ్చాడు. నా ప్రాణం ఉన్నంతవరకు అంజలి కంట తడి రానివ్వను అని విశ్వనాథ్ ఇచ్చిన మాటతోనే రామచంద్రరావు ప్రశాంతంగా కన్నుమూశాడు.
కానీ, తండ్రి లేని అనాథ అయిన తనకు ఆ మావయ్య ఇచ్చిన మాట ఒక ఉరితాడుగా మారుతుందని అంజలి ఏనాడూ ఊహించలేదు. ఆ ఇంట్లో అడుగుపెట్టిన మొదటి రోజు నుంచే ఆమె కష్టాలు మొదలయ్యాయి. ఆ ఇంటి ఏకైక వారసుడు, అంజలికి కాబోయే భర్త రాహుల్ ఆమెను ఒక పరాయి దానిలా, ఒక పీడకలలా చూశాడు. రాహుల్ కి అప్పటికే స్వప్న అనే మరొక అమ్మాయితో సంబంధం ఉంది. స్వప్నను రాహుల్ ప్రాణంగా ప్రేమిస్తున్నాడు. దానికి ఒక బలమైన కారణం కూడా ఉంది.
సరిగ్గా రెండు సంవత్సరాల క్రితం రాహుల్ కి ఒక భయంకరమైన కారు ప్రమాదం జరిగింది. ఆ రోజు రాత్రి కుండపోత వర్షం పడుతోంది. రాహుల్ కారు అదుపు తప్పి డివైడర్ ని ఢీకొట్టి పల్టీలు కొట్టింది. కారులో మంటలు చెలరేగాయి. రాహుల్ రక్తపు మడుగులో స్పృహ కోల్పోయి ఉన్నాడు. సరిగ్గా అదే సమయంలో అటుగా వెళ్తున్న అంజలి ఆ ప్రమాదాన్ని చూసింది. తన ప్రాణాలను సైతం లెక్కచేయకుండా మంటల్లోకి దూకి కారు అద్దాలు పగులగొట్టి రాహుల్ ని బయటకు లాగింది. ఆ ప్రయత్నంలో ఆమె చేతులు కూడా కాలిపోయాయి. అద్దాలు గుచ్చుకుని రక్తం కారింది. అతన్ని అతి కష్టం మీద ఆసుపత్రికి చేర్చి, రక్తం ఇచ్చి, అతను బతికేలా చేసింది. కానీ, ఆ టెన్షన్ లో, ఆ గాయాల నొప్పితో అంజలి స్పృహ తప్పి పడిపోయింది.
దురదృష్టం కొద్దీ సరిగ్గా అప్పుడే ఆసుపత్రికి వచ్చిన స్వప్న, అక్కడి పరిస్థితిని తనకనుకూలంగా మార్చుకుంది. డాక్టర్లు ట్రీట్మెంట్ చేస్తున్నప్పుడు రాహుల్ కళ్లు తెరిచేసరికి అతని పక్కన స్వప్న కూర్చుని ఉంది. తానే స్వయంగా మంటల్లోకి దూకి కాపాడానని కన్నీళ్లు పెట్టుకుంటూ రాహుల్ ని నమ్మించింది. రాహుల్ ఆ అబద్ధాన్ని గుడ్డిగా నమ్మాడు. తన కోసం ప్రాణాలు పణంగా పెట్టిన స్వప్న అంటే అతనికి పిచ్చి ప్రేమ పుట్టుకొచ్చింది. రెండు రోజుల తర్వాత స్పృహలోకి వచ్చిన అంజలి, అసలు నిజం చెప్పడానికి ప్రయత్నించింది. కానీ రాహుల్ వినలేదు. స్వప్న చేసిన త్యాగాన్ని తన అకౌంట్ లో వేసుకుని తనను బురిడీ కొట్టించాలని చూస్తున్నావా అంటూ దారుణంగా అవమానించాడు. ఆ రోజు అంజలి గుండె ముక్కలైంది. అప్పటినుంచి అంజలి నిజం నిరూపించుకునే ప్రయత్నం మానుకుంది. మౌనంగా తన బాధను భరిస్తూ ఉండిపోయింది.
కానీ విధి ఆడిన నాటకంలో, వాళ్ళ నాన్నగారికి ఇచ్చిన మాట కోసం అదే రాహుల్ మెడలో తాళి కట్టాల్సిన పరిస్థితి వచ్చింది. పెళ్లి పీటల మీద రాహుల్ కూర్చున్న తీరు చూస్తేనే ఎవరికైనా ఇట్టే అర్థమవుతుంది, ఆ పెళ్లి అతనికి ఎంత ఇష్టం లేదో. ముఖం అంతా కోపం, కళ్ళలో అసహ్యం స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నాయి. పండితులు మంత్రాలు చదువుతున్నా, బాజాభజంత్రీలు మోగుతున్నా, అతని చూపులు మాత్రం దూరంగా నిలబడి ఏడుస్తున్నట్లు నటిస్తున్న స్వప్న మీదే ఉన్నాయి. అంజలి మెడలో మూడు ముళ్ళు పడ్డాయి. కానీ ఆ మూడు ముళ్ళు ఆమె జీవితాన్ని నరకప్రాయం చేస్తాయని ఆమెకు ఆ క్షణంలోనే అర్థమైంది.
శోభనం రాత్రి. పాల గ్లాసు పట్టుకుని గదిలోకి వెళ్లిన అంజలిని చూసి రాహుల్ అగ్నిపర్వతంలా బద్దలయ్యాడు. ఆమె చేతిలో ఉన్న గ్లాసును నేలకేసి కొట్టాడు. పాలు నేలపాలయ్యాయి, వాటితో పాటు ఆమె భవిష్యత్తు ఆశలు కూడా. ఆ తాళి తన మెడకు చుట్టుకున్న ఉరితాడు అని, తన తండ్రి ఏడిస్తే తట్టుకోలేక ఈ నాటకానికి ఒప్పుకున్నానని రాహుల్ కరాఖండిగా చెప్పేశాడు. అంతమాత్రాన నువ్వు నాకు భార్యవి అయిపోవు, నా ప్రాణాన్ని కాపాడిన ఒక దేవత నా కోసం బయట ఎదురుచూస్తోంది అంటూ గట్టిగా అరుస్తూ తన గదిలో ఆమెకు చోటు లేదని దారుణంగా తిట్టి సోఫాలో పడుకున్నాడు. ఆ మాటలకు అంజలి తట్టుకోలేకపోయింది. నేల మీద కూర్చుని రాత్రంతా వెక్కి వెక్కి ఏడ్చింది.
రోజులు అలా భారంగా గడుస్తున్నాయి. ఇంట్లో మావయ్య ముందు మాత్రం ఇద్దరూ అన్యోన్య దంపతులుగా నటిస్తారు. ఆయన ఆఫీస్ కి వెళ్లగానే రాహుల్ అసలు స్వరూపం బయటపడుతుంది. అంజలికి ఒక చిన్న ఉద్యోగం వాళ్ళ ఆఫీస్ లోనే ఇవ్వబడింది. అది కూడా ఆ మావయ్య బలవంతం వల్లే. రాహుల్ వాళ్ళ కుటుంబానికి 'ఎంపైర్ గ్రూప్ ఆఫ్ కంపెనీస్' అనే పెద్ద వ్యాపార సామ్రాజ్యం ఉంది. ఆ కంపెనీకి రాహుల్ సీఈఓ. కానీ ఆఫీస్ లో అంజలికి ఒక ఎంప్లాయ్ కి ఇచ్చే కనీస మర్యాద కూడా దక్కదు. అందరి ముందు ఆమెను చాలా చులకనగా చూస్తాడు రాహుల్. అంజలి కూర్చునే టేబుల్ ని ఎక్కడో మూలన, స్టోర్ రూమ్ పక్కన వేయించాడు. ఎవరికీ ఆమె తన భార్య అని తెలియకూడదని గట్టిగా వార్నింగ్ ఇచ్చాడు. ఆఫీస్ లో అందరూ ఆమెను ఒక సాధారణ పని పిల్లలాగే చూస్తారు.
ఆ రోజు ఉదయం ఆఫీస్ లో బోర్డ్ మీటింగ్ జరుగుతోంది. అందరూ కాన్ఫరెన్స్ హాల్ లో ఉన్నారు. స్వప్న కూడా అక్కడే ఉంది. ఆమె ఆఫీస్ లో ప్రాజెక్ట్ మేనేజర్. స్వప్న వస్తుంటే అందరూ గౌరవంగా నిలబడతారు. ఆమె వేసుకునే బట్టలు, వాడే ఖరీదైన పర్ఫ్యూమ్ అన్నీ రాహుల్ తన డబ్బుతో కొనిచ్చినవే. మీటింగ్ మధ్యలో రాహుల్ కి ఒక ముఖ్యమైన ఫైల్ అవసరమైంది. వెంటనే అంజలిని పేరు పెట్టి పిలిచి ఆ ఫైల్ తీసుకురావాలని తన అసిస్టెంట్ కి చెప్పాడు.
నిమిషాల వ్యవధిలో అంజలి భయం భయంగా ఫైల్ పట్టుకుని కాన్ఫరెన్స్ హాల్ లోపలికి వచ్చింది. అక్కడున్న అందరి చూపులు ఆమె మీదే ఉన్నాయి. ఆమె చేతులు వణుకుతున్నాయి. ఆ ఫైల్ ని అతని టేబుల్ మీద పెడుతుండగా, టెన్షన్ లో పొరపాటున అతని కాఫీ కప్పు కింద పడిపోయింది. అంతే, రాహుల్ కుర్చీలోంచి కోపంగా లేచాడు.
కళ్ళు ఎక్కడ పెట్టుకుని నడుస్తున్నావని, ఒక చిన్న పని చేతకాదని, మళ్ళీ ఆఫీస్ కి రావడం ఒకటని అందరి ముందు దారుణంగా అరిచాడు. పక్కనే ఉన్న స్వప్న వ్యంగ్యంగా నవ్వింది. పల్లెటూరి నుంచి వచ్చిన వాళ్ళకి ఇలాంటి కార్పొరేట్ కల్చర్ అలవాటు పడటానికి చాలా టైం పడుతుందని, వాళ్ళకి బుద్ధి తక్కువ అని అంజలిని మరింత కించపరిచేలా మాట్లాడింది. ఆ మాటలకు మీటింగ్ లో ఉన్న వాళ్ళంతా పగలబడి నవ్వారు.
అంజలి కళ్ళలో నీళ్లు నిండాయి. కింద పడిపోయిన కాఫీ కప్పు ముక్కలను, ఫైల్ పేపర్లను తన చేతులతోనే ఏరుకుంటూ ఉండిపోయింది. ఆమె చేతికి గాజు ముక్క గుచ్చుకుని రక్తం వస్తున్నా అక్కడున్న ఎవరూ పట్టించుకోలేదు. రాహుల్ కనీసం ఆమె వంక జాలిగా చూడలేదు సరికదా, స్వప్నతో కలిసి నవ్వుతూ ప్రాజెక్ట్ గురించి మాట్లాడటం మొదలుపెట్టాడు.
కన్నీళ్లను దిగమింగుకుంటూ ఆ కాగితాలను తీసుకుని తన డెస్క్ దగ్గరకు వెళ్ళింది అంజలి. తన భర్త వేరొక అమ్మాయితో అంత చనువుగా ఉండటం, తనను అందరి ముందు ఒక పనిమనిషిలా ట్రీట్ చేయడం ఆమె మనసును రంపపు కోతలా కోస్తోంది. ప్రతి రోజూ ఉదయం ఇంట్లో మాటలు పడటం, పగలు ఆఫీస్ లో అవమానాలు భరించడం, రాత్రి గదిలో నేల మీద పడుకుని ఏడవడం ఆమెకు దినచర్యగా మారిపోయింది. ఆమె అమాయకత్వం, మంచితనం అన్నీ రాహుల్ కి చేతకానితనంగానే కనిపిస్తున్నాయి. తన ప్రాణాలను కాపాడింది కూడా ఈమెనే అన్న నిజం అతనికి తెలిసే అవకాశం కూడా కనిపించడం లేదు. ఎందుకంటే స్వప్న అతన్ని తన మాయలో పూర్తిగా బంధించేసింది. అంజలి మాత్రం ఎప్పటికైనా రాహుల్ తనను అర్థం చేసుకుంటాడన్న పిచ్చి ఆశతో ఆ చీకటి గదిలో ఒంటరిగా తన కన్నీళ్లతో స్నేహం చేస్తూనే ఉంది. నిరాశతో కూడిన ఆ నిరీక్షణలో ఆమె రోజులు అలా గడిచిపోతున్నాయి.
ఆఫీస్ లో జరిగిన అవమానంతో అంజలి మనసు ముక్కలైపోయింది. చేతికి గుచ్చుకున్న గాజు ముక్కల కంటే, రాహుల్ అన్న మాటలే ఆమెను ఎక్కువగా గాయపరిచాయి. రాత్రంతా నిద్ర లేకుండా గదిలో నేల మీద కూర్చుని తన దురదృష్టాన్ని తలచుకుని ఏడుస్తూనే ఉంది. మరుసటి రోజు ఉదయం ఇంట్లో వాతావరణం కొంచెం హడావిడిగా ఉంది. విశ్వనాథ్ గారు తన కొడుకు రాహుల్ ని పిలిచి, పూణే హైవేలో ఉన్న తమ కొత్త ఫ్యాక్టరీ సైట్ ని పరిశీలించడానికి వెళ్లాలని చెప్పారు.
ఆ ప్రాజెక్ట్ చాలా ముఖ్యమైనది కావడంతో అంజలిని కూడా తోడుగా తీసుకువెళ్లాలని, ఆమెకు వ్యాపార విషయాలు నేర్పించాలని గట్టిగా ఆదేశించారు. తండ్రి మాట కాదనలేక రాహుల్ అయిష్టంగానే ఒప్పుకున్నాడు. కానీ అంజలి మీద పీకలదాకా కోపంతో రగిలిపోతున్నాడు.
కారు డ్రైవింగ్ సీట్లో రాహుల్ కూర్చోగా, పక్కన ఫ్రంట్ సీట్లో దర్జాగా స్వప్న కూర్చుంది. అంజలి మాత్రం వెనుక సీట్లో ఒక అపరిచితురాలి లాగా ఒదిగిపోయి కూర్చుంది. కారు హైదరాబాద్ దాటి హైవే మీద వేగంగా వెళ్తోంది. ప్రయాణం పొడవునా స్వప్న అంజలిని మాటలతో పొడుస్తూనే ఉంది. అసలు నీకు ఈ సైట్ విజిట్ కి రావాల్సిన అవసరం ఏముంది, నీకు సిమెంట్ కి ఇసుక కి తేడా తెలుసా, ఊరికే మా మధ్యలో కబాబ్ మే హడ్డీ లాగా తయారయ్యావు అంటూ వెటకారంగా నవ్వింది స్వప్న. ఆ మాటలకు రాహుల్ కూడా వంత పాడుతూ, మా నాన్నకు ఈ మధ్య మతిస్థిమితం లేదు, అందుకే ఇలాంటి దద్దమ్మలను నెత్తిన పెట్టుకుంటున్నాడు, దీని మొహానికి ప్రాజెక్ట్ ఒకటే తక్కువ అంటూ అంజలిని మరింత కించపరిచాడు. అంజలి మాత్రం కిటికీలోంచి బయటకు చూస్తూ, కళ్లలో తిరుగుతున్న కన్నీళ్లను వాళ్లకు కనపడకుండా తుడుచుకుంటూ మౌనంగా ఉండిపోయింది.
కారు ఒక కొండ ప్రాంతంలో ఉన్న ఘాట్ రోడ్ లోకి ప్రవేశించింది. ఒకవైపు ఎత్తైన కొండ, మరోవైపు వందల అడుగుల లోతైన లోయ. వాతావరణం అకస్మాత్తుగా మారిపోయి సన్నటి చినుకులు మొదలయ్యాయి. సరిగ్గా ఒక ప్రమాదకరమైన మలుపు దగ్గర, ఎదురుగా అతి వేగంగా వస్తున్న ఒక లారీ అదుపు తప్పి వీళ్ళ కారు వైపు దూసుకువచ్చింది. ఊహించని ఈ పరిణామానికి రాహుల్ భయంతో కారును పక్కకు తిప్పాడు. కానీ వర్షం వల్ల రోడ్డు జారుడుగా ఉండటంతో బ్యాలెన్స్ తప్పిన కారు, రోడ్డు పక్కన ఉన్న సిమెంట్ బారికేడ్లను బలంగా ఢీకొట్టి, సగం లోయలోకి వేలాడుతూ ఆగిపోయింది. ఒక్క అంగుళం కదిలినా కారు నేరుగా ఆ భయంకరమైన లోయలో పడిపోవడం ఖాయం. కారులో ఉన్న ముగ్గురూ ప్రాణ భయంతో అరుస్తున్నారు.
బలమైన కుదుపు వల్ల ముందు సీట్లో ఉన్న రాహుల్, స్వప్నలకు ఎయిర్ బ్యాగ్స్ ఓపెన్ అయ్యాయి. కాబట్టి వాళ్ళకు ఎలాంటి గాయాలు కాలేదు. కానీ వెనుక సీట్లో ఉన్న అంజలి తల గట్టిగా ముందు సీటుకు తగలడంతో నుదురు పగిలి రక్తం కారుతోంది. కారు బరువుకు మెల్లమెల్లగా అంచు నుంచి ముందుకి జారుతోంది. భయంతో వణికిపోతున్న రాహుల్ ముందుగా తన సీట్ బెల్ట్ తీసేసి జాగ్రత్తగా కారు డోర్ తెరిచాడు.
పక్కన ఉన్న స్వప్న భయంతో ఏడుస్తూ నన్ను కాపాడు రాహుల్, నాకు భయంగా ఉంది అని అరుస్తోంది. వెనుక సీట్లో ఉన్న అంజలి కూడా కళ్లు తెరిచి, తల నుంచి కారుతున్న రక్తాన్ని తుడుచుకుంటూ ఆశగా తన భర్త వైపు చూసింది. కారు వెనుక డోర్లు ఇరుక్కుపోయాయి, తెరుచుకోవడం లేదు. రాహుల్ ఒక్కరిని మాత్రమే ముందు డోర్ నుంచి సురక్షితంగా బయటకు లాగగలడు.
ఆ క్షణంలో అంజలి గుండె వేగంగా కొట్టుకుంది. కట్టుకున్న భార్యగా కనీసం ఈ ప్రాణాపాయ స్థితిలోనైనా తనను కాపాడతాడని ఆమె ఆశపడింది. రాహుల్ ప్లీజ్ నన్ను బయటకు తీయండి, నాకు ఊపిరి ఆడటం లేదు అంటూ దీనంగా అడిగింది. కానీ రాహుల్ వెనక్కి తిరిగి అంజలిని చూసి కూడా కనీస కనికరం లేకుండా ముఖం తిప్పేసుకున్నాడు. తన గర్ల్ ఫ్రెండ్ స్వప్న చేయి పట్టుకుని, ఆమెను ఎంతో జాగ్రత్తగా కారులోంచి బయటకు తీసుకువచ్చాడు. వాళ్ళిద్దరూ బయటకు రాగానే కారు బరువు వెనక్కి వాలి, ఒక్కసారిగా లోయ అంచుకు మరింతగా జారింది. కారు వెనుక చక్రాలు గాలిలో వేలాడుతున్నాయి. నన్ను కూడా కాపాడండి, ప్లీజ్ నన్ను వదిలేసి వెళ్ళకండి అంటూ ఆర్తనాదం చేసింది అంజలి. రాహుల్ బయట నిలబడి, స్వప్నను గట్టిగా హత్తుకుని ఆందోళనగా చూస్తున్నాడు కానీ, లోయలోకి జారిపోతున్న భార్య వైపు కనీసం చెయ్యి చాచలేదు. నీ కర్మకి నువ్వే బాధ్యురాలివి, నా ప్రాణం స్వప్న, ఆమెను వదిలి నేను నిన్ను కాపాడలేను అని అత్యంత కఠినంగా చెప్పేసి, స్వప్నను తీసుకుని రోడ్డు పైకి వెళ్లిపోయాడు.
Comments