ఆ క్షణంలో అంజలికి ప్రాణ భయం పోయింది. కానీ తన భర్త చూపించిన ఆ క్రూరత్వానికి ఆమె రక్తం గడ్డకట్టుకుపోయింది. తన ప్రాణాలను పణంగా పెట్టి అతన్ని కాపాడిన చేతులనే, ఈ రోజు అతను చావుకు వదిలేయడం ఆమెను నిలువునా దహించేసింది. అతనికి తనంటే ఇష్టం లేదు అనుకుంది కానీ, తనంటే ఇంత అసహ్యం, ఇంత ద్వేషం ఉందన్న నిజం ఆమె గుండెను ముక్కలు చేసింది. ఇక ఈ జీవితం, ఈ బంధం మీద ఆమెకు ఎలాంటి ఆశ మిగలలేదు. ఎంతో కష్టపడి, కారు అద్దం పగులగొట్టుకుని, తన చేతులకు రక్తం అంటుకున్నా లెక్కచేయకుండా ఆ లోయ అంచు నుంచి అతికష్టం మీద రోడ్డు పైకి చేరుకుంది. సరిగ్గా ఆమె రోడ్డు పైకి రాగానే ఆ కారు పెద్ద శబ్దంతో వందల అడుగుల లోయలోకి పడిపోయి ముక్కలైంది.
రోడ్డు పైకి వచ్చిన అంజలి, రాహుల్ కోసం వెతకలేదు. ఎందుకంటే వాళ్ళు అప్పటికే అక్కడినుంచి వెళ్లిపోయారు. అప్పుడే ఆమెకు ఒక నిజం స్పష్టంగా అర్థమైంది. తన ప్రేమ ఒక రాతి గోడకు తగిలి ముక్కలైపోయింది అని. తను ఎంతగా ప్రేమించినా, ఎన్ని త్యాగాలు చేసినా, రాహుల్ దృష్టిలో తను కేవలం ఒక పనికిరాని వస్తువు మాత్రమే అని. ఇక ఒక్క క్షణం కూడా అతనితో కలిసి ప్రయాణించకూడదని ఆమె నిర్ణయించుకుంది. మౌనంగా వెనక్కి తిరిగింది. ఆ ఘాట్ రోడ్డు వెంట వర్షంలో ఒంటరిగా నడక మొదలుపెట్టింది. తల నుంచి కారుతున్న రక్తం వర్షపు నీటిలో కలిసిపోయి ఆమె కళ్ళను కప్పేస్తోంది. కాలికి గాయం అవ్వడం వల్ల నడక తడబడుతోంది. అయినా ఆమె ఆగలేదు. గంటల తరబడి ఆ నిర్మానుష్యమైన హైవే మీద అలా నడుస్తూనే ఉంది.
ఆమె జీవితం ఎటు వెళ్తుందో ఆమెకే తెలియదు. మనసులో ఉన్న ఒకే ఒక్క ఆలోచన, ఆ నరకం లాంటి ఇంటి నుంచి, రాహుల్ అనే మోసగాడి నుంచి దూరంగా వెళ్లిపోవడం. చీకటి పడుతోంది. చలికి శరీరం వణికిపోతోంది. శరీరంలో శక్తి పూర్తిగా నశించిపోతోంది. కళ్ళు బైర్లు కమ్ముతున్నాయి. సరిగ్గా అదే సమయంలో ఎదురుగా అతి వేగంగా ఒక ఖరీదైన నల్లటి కారు దూసుకువస్తోంది. ఆమెకు తప్పుకునే ఓపిక కూడా లేదు. ఆ కారు హెడ్ లైట్ల వెలుతురు ఆమె కళ్ళ మీద పడగానే, ఆమె స్పృహ కోల్పోయి రోడ్డు మధ్యలో కుప్పకూలిపోయింది. కారు సడన్ బ్రేక్ వేయడంతో టైర్ల చప్పుడు హైవే మీద భయంకరంగా వినిపించింది.
కారు డోర్ తెరుచుకుని ఒక వ్యక్తి బయటకు వచ్చాడు. ఆరడుగుల ఎత్తు, గంభీరమైన రూపం, తీక్షణమైన చూపులు. చూస్తేనే వెన్నులో వణుకు పుట్టించేంత పవర్ ఫుల్ పర్సనాలిటీ అతనిది. అతనే విక్రమ్. అతన్ని చూస్తేనే బడా వ్యాపారవేత్తలు, రాజకీయ నాయకులు కూడా భయపడతారు. అలాంటి డేంజరస్ అండ్ హైలీ క్వాలిఫైడ్ బిజినెస్ మాన్ అయిన విక్రమ్, వేగంగా కింద పడి ఉన్న అంజలి దగ్గరకు వచ్చాడు. వర్షంలో తడుస్తూ, రక్తపు మడుగులో పడి ఉన్న ఆమె ముఖం మీద పడిన వెంట్రుకలను పక్కకు జరిపాడు. ఆమె ముఖం చూడగానే విక్రమ్ కళ్ళలో ఒక విచిత్రమైన భావం మెరిసింది. పది సంవత్సరాలుగా అతను వెతుకుతున్న ముఖం అది.
పదేళ్ల క్రితం సరిగ్గా ఇలాంటి వర్షంలోనే విక్రమ్ ప్రయాణిస్తున్న కారు కూడా యాక్సిడెంట్ కి గురైంది. అప్పుడు అతన్ని తన ప్రాణాలకు తెగించి కాపాడింది ఈ అంజలినే. అప్పటినుంచి ఆమె కోసం పిచ్చివాడిలా వెతికాడు విక్రమ్. ఐదేళ్ల క్రితం ఆమె ఎక్కడుందో తెలిసింది, కానీ అప్పటికే రామచంద్రరావు గారు చనిపోవడం, విశ్వనాథ్ గారు అంజలిని తమ ఇంటికి తీసుకువెళ్లి రాహుల్ కి ఇచ్చి పెళ్లి చేయాలని నిర్ణయించడం తెలిసిపోయింది. అంజలి ఆ ఇంట్లో సంతోషంగా ఉంటుందని భావించి, ఆమెకు దూరం నుంచి రక్షణగా నిలబడుతూ తన ప్రేమను మనసులోనే దాచుకున్నాడు విక్రమ్. కానీ ఈరోజు ఆమెను ఈ దయనీయ స్థితిలో చూశాక అతని రక్తం మరుగుతోంది.
విక్రమ్ వెంటనే అంజలిని తన రెండు చేతులతో ఎత్తుకున్నాడు. ఆమె చాలా తేలికగా, ప్రాణం లేని బొమ్మలా అనిపించింది. అతని గుండెల మీద తల వాల్చి స్పృహ లేకుండా పడి ఉన్న అంజలిని చూస్తూ, అతను ఒక గట్టి నిర్ణయానికి వచ్చాడు. ఇంతకాలం ఆమె సంతోషంగా ఉందనుకుని వదిలేశాడు. కానీ ఇప్పుడు ఆమె పరిస్థితి చూశాక, ఇక ఆమెను ఎవరికీ వదిలేది లేదని, ఆమె కంట కన్నీరు తెప్పించిన వాళ్ళందరికీ నరకం అంటే ఏమిటో చూపిస్తానని అతని మనసులో ఒక భయంకరమైన ప్రతిన పూనాడు. అంజలిని ఎంతో జాగ్రత్తగా కారులో కూర్చోబెట్టి, సిటీలోని అత్యుత్తమ హాస్పిటల్ వైపు వేగంగా కారును దౌడు తీయించాడు. ఆ ప్రయాణం కేవలం హాస్పిటల్ కి మాత్రమే కాదు, అంజలి జీవితంలో ప్రారంభం కాబోయే ఒక కొత్త, అజేయమైన అధ్యాయానికి నాంది. ఇకపై ఆమె జీవితంలో కన్నీళ్లు ఉండవు. ఆమెకు జరిగే ప్రతి అవమానానికి వడ్డీతో సహా బదులు తీర్చుకునే ఒక పవర్ ఫుల్ అదృశ్య శక్తి ఇప్పుడు ఆమె వెన్నంటే ఉండబోతోంది.
ఆసుపత్రి కారిడార్ లో విక్రమ్ అడుగుల చప్పుడు గట్టిగా వినిపిస్తోంది. వర్షంలో తడిసి ముద్దయి, స్పృహ లేకుండా ఉన్న అంజలిని రెండు చేతులతో ఎత్తుకుని అత్యవసర విభాగం వైపు వేగంగా నడిచాడు.
"డాక్టర్! త్వరగా రండి, ఎవరైనా ఉన్నారా ఇక్కడ?" అంటూ సింహం గర్జించినట్లుగా అరిచాడు విక్రమ్.
అతని గొంతులోని తీవ్రతకు, ఆ పవర్ ఫుల్ వాయిస్ కి ఆసుపత్రి సిబ్బంది ఉలిక్కిపడి పరిగెత్తుకుంటూ వచ్చారు. విక్రమ్ ను చూడగానే వాళ్ళకి వణుకు పుట్టింది. వెంటనే అంజలిని స్ట్రెచర్ మీద పడుకోబెట్టి ఐసీయూలోకి తీసుకువెళ్లారు.
రెండు గంటల తర్వాత డాక్టర్ బయటకు వచ్చి, "ఆమెకు ప్రాణాపాయం తప్పింది సార్, స్పృహ కూడా వచ్చింది" అని భయభక్తులతో చెప్పాడు.
#9
విక్రమ్ నెమ్మదిగా ఐసీయూలోకి అడుగుపెట్టాడు. అంజలి కళ్లు తెరిచి చుట్టూ భయంగా చూస్తోంది. ఆమె కళ్ళలో ఏదో తెలియని శూన్యం. విక్రమ్ ను చూడగానే ఆమె ముఖంలో ఆశ్చర్యం కనిపించింది.
"నేను ఎక్కడ ఉన్నాను? మీరెవరు?" అని చాలా బలహీనంగా, వణుకుతున్న గొంతుతో అడిగింది అంజలి.
విక్రమ్ ఆమె మంచం పక్కన ఉన్న కుర్చీలో కూర్చుని, చాలా మృదువుగా మాట్లాడటం మొదలుపెట్టాడు. "నా పేరు విక్రమ్. నువ్వు హైవే మీద స్పృహతప్పి పడిపోయి ఉంటే నేనే ఇక్కడికి తీసుకువచ్చాను. భయపడకు, నువ్వు సురక్షితంగా ఉన్నావు," అని చెప్పాడు.
ఆ మాట వినగానే అంజలికి గత రాత్రి జరిగిన ఘోరం కళ్ల ముందు కదలాడింది. కారు ప్రమాదం, రాహుల్ తనను చావుకు వదిలేసి స్వప్నను తీసుకుని వెళ్లిపోవడం అంతా గుర్తుకు వచ్చి ఆమె గుండె బరువెక్కింది.
"నన్ను ఎందుకు కాపాడారు? నాకంటూ ఈ లోకంలో ఎవరూ లేరు. నా భర్తే నన్ను లోయలో వదిలేసి వెళ్లిపోయాడు. ఆ కారుతో పాటే నా ప్రాణం కూడా పోయుంటే బాగుండేది," అంటూ ముఖం మీద చేతులు పెట్టుకుని వెక్కి వెక్కి ఏడవడం మొదలుపెట్టింది అంజలి.
ఆమె ఏడుస్తుంటే విక్రమ్ మనసు కకావికలమైంది. పదేళ్ల క్రితం తన ప్రాణాలు కాపాడిన ఈ దేవత, ఇప్పుడు ఇలా అనాథలా ఏడవడం అతను తట్టుకోలేకపోయాడు. ఆమె తల మీద ఆప్యాయంగా చెయ్యి వేసి నిమిరాడు.
"నువ్వు ఒంటరి దానివి కాదు అంజలి. నీకు నేనున్నాను. నీ గతం, నీకు జరిగిన అన్యాయం, ఆ రాహుల్ చేసిన మోసం... అన్నీ నాకు తెలుసు. నిన్ను చావుకు వదిలేసిన వాడి కోసం నువ్వు కన్నీళ్లు పెట్టుకోకూడదు," అని చాలా దృఢంగా, నమ్మకంగా చెప్పాడు విక్రమ్.
విక్రమ్ మాటలకు అంజలి ఆశ్చర్యంగా చూసింది. "నా గురించి, నా గతం గురించి మీకెలా తెలుసు?" అని అమాయకంగా అడిగింది.
"అదంతా తర్వాత చెబుతాను. ముందు నువ్వు ఈ పాత బంధాన్ని పూర్తిగా తెంచేసుకోవాలి. ఆ రాహుల్ కి వెంటనే విడాకులు ఇచ్చేయ్," అని కరాఖండిగా చెప్పాడు విక్రమ్.
విడాకులు అనగానే అంజలి ఒక్క క్షణం ఆలోచనలో పడింది. మావయ్యకు ఇచ్చిన మాట ఏమవుతుందో అని భయపడింది. కానీ, తనను లోయలో వదిలేసి వెళ్లిన వాడితో ఇంకా బంధం ఏముంది అని ఆమె మనసు మొండికేసింది.
కన్నీళ్లను తుడుచుకుంటూ, "సరే, నేను విడాకులు ఇస్తాను. నా ప్రాణం పోయే సమయంలో కూడా నన్ను కాదని వేరే అమ్మాయిని ఎంచుకున్న వాడితో నాకు ఎలాంటి బంధం వద్దు. మీరు పేపర్స్ తీసుకురండి, నేను సంతకం చేస్తాను," అని నిశ్చయంగా చెప్పింది.
మరుసటి రోజు ఉదయం రాహుల్ ఇంట్లో వాతావరణం ప్రశాంతంగా ఉంది. అంజలి ఆ లోయలో పడిపోయి చనిపోయి ఉంటుందని రాహుల్ లోపల సంతోషపడుతున్నాడు. సరిగ్గా అప్పుడే ఇంటికి ఒక కొరియర్ వచ్చింది. విశ్వనాథ్ గారు ఆ కవరు తెరిచి చూసి షాక్ అయ్యారు. అందులో అంజలి పంపిన విడాకుల పత్రాలు, మరియు ఒక లేఖ ఉన్నాయి.
"ఏంట్రా ఇది? ఆ పిల్లను ఏం చేశావు? ఎక్కడుంది అంజలి?" అని కోపంగా అరుస్తూ కొడుకు రాహుల్ దగ్గరకు వెళ్ళాడు విశ్వనాథ్ గారు.
రాహుల్ ఏమీ తెలియనట్టుగా, "నాకేం తెలుసు నాన్నా, నేనేదో పని మీద వెళ్తుంటే దారిలో గొడవపడి కారు దిగి వెళ్లిపోయింది," అని అబద్ధం చెప్పాడు.
ఆ మాట వినగానే విశ్వనాథ్ గారికి కోపం కట్టలు తెంచుకుంది. చట్ మని రాహుల్ చెంప మీద బలంగా కొట్టాడు.
"అబద్ధాలు చెబుతావా? ఇక్కడ తను లేఖలో అంతా రాసింది. యాక్సిడెంట్ అయితే దాన్ని చావుకు వదిలేసి వచ్చావా? పశువుకన్నా హీనంగా ప్రవర్తించావు. దానికి విడాకులు కావాలట, అసలు ఏం జరుగుతోంది ఇక్కడ?" అంటూ ఆ పేపర్లను కొడుకు ముఖం మీద విసిరికొట్టాడు తండ్రి.
దెబ్బతిన్న పాములా బుసలు కొట్టాడు రాహుల్. కోపంతో రగిలిపోతూ, "అవును నాన్నా, దాన్ని నేనే వదిలేసి వచ్చాను. నాకు ఆ అంజలి అంటే ఇష్టం లేదు. నేను స్వప్నను మాత్రమే ప్రేమిస్తున్నాను. ఈ విడాకుల పేపర్లు రావడం నాకు ఒక రకంగా మంచే జరిగింది," అని మొహం మీదే చెప్పేశాడు.
తండ్రి అరుస్తున్నా వినిపించుకోకుండా, ఆ డైవర్స్ పేపర్స్ మీద గబగబా సంతకాలు చేసి, కారు తాళాలు తీసుకుని కోపంగా బయటకు వెళ్లిపోయాడు రాహుల్.
నేరుగా స్వప్న ఫ్లాట్ కి వెళ్ళాడు. స్వప్న అతన్ని చూడగానే గట్టిగా హత్తుకుంది.
"స్వప్న, ఆ దరిద్రం వదిలిపోయింది. అంజలి విడాకుల పేపర్లు పంపింది, నేను సంతకం కూడా చేసేశాను. ఇక మన పెళ్ళికి ఎలాంటి అడ్డు లేదు," అని సంతోషంగా చెప్పాడు రాహుల్.
అది వినగానే స్వప్న కళ్ళలో ఆనందం వెల్లివిరిసింది. చిరునవ్వు నవ్వుతూ, "నిజంగానా రాహుల్? నాకోసం అంత పని చేశావా? అయితే నీకు ఇంకో సర్ప్రైజ్ కూడా ఉంది. నేను ప్రెగ్నెంట్ రాహుల్," అని చెప్పింది.
రాహుల్ ఆనందానికి అవధులు లేవు. స్వప్నను గాలిలోకి ఎత్తి సంతోషంతో గట్టిగా హత్తుకున్నాడు. ఈ విషయం ఇంట్లో వాళ్ళకు చెప్పడంతో, స్వప్న ప్రెగ్నెంట్ కాబట్టి విశ్వనాథ్ గారు కూడా ఏమీ అనలేక వాళ్ళ పెళ్ళికి అయిష్టంగానే ఒప్పుకున్నారు. కొద్దిరోజుల్లోనే రాహుల్, స్వప్నల పెళ్లి ఘనంగా జరిగిపోయింది.
ఇక్కడ రాహుల్ జీవితం ఇలా సంతోషంగా ముందుకు వెళ్తుంటే, అక్కడ ఆసుపత్రి నుంచి డిశ్చార్జ్ అయిన అంజలిని విక్రమ్ తన భవంతికి తీసుకువెళ్లాడు. అదొక రాజమహల్ లా ఉంది. అంజలికి అక్కడ ఎలాంటి లోటు లేకుండా చూసుకుంటున్నాడు విక్రమ్. ఆమెతో ప్రతిరోజూ ఎంతో స్నేహపూర్వకంగా మాట్లాడుతూ, ఆమెలోని భయాన్ని పోగొడుతున్నాడు.
ఒకరోజు బాల్కనీలో కూర్చుని మాట్లాడుతూ, "అంజలి, నాది కన్స్ట్రక్షన్ అండ్ ఇంటీరియర్ బిజినెస్. ఇక నుంచి నువ్వు ఖాళీగా ఉండకూడదు. నా బిజినెస్ లో నువ్వు ఇన్వాల్వ్ అవ్వాలి," అని అడిగాడు విక్రమ్.
అంజలి కంగారుపడుతూ, "బాబోయ్ నాకేం రాదండీ. నాకు బిజినెస్ గురించి ఏమీ తెలియదు. రాహుల్ నన్ను కేవలం కాఫీలు ఇవ్వడానికే వాడుకున్నాడు తప్ప, ఏ ఫైల్ ఎప్పుడూ చూపించలేదు," అని అమాయకంగా చెప్పింది.
దానికి విక్రమ్ నవ్వుతూ, "వాడు నిన్ను వాడుకున్నాడు. కానీ నేను నిన్ను ఒక పెద్ద బిజినెస్ ఉమన్ గా చూడాలనుకుంటున్నాను. నీకు అన్నీ నేను నేర్పిస్తాను, నా మీద నమ్మకం ఉంచు," అని ధైర్యం చెప్పాడు.
ఆ మాటలకు అంజలి మనసులో తెలియని ఒక ధైర్యం పుట్టుకొచ్చింది. విక్రమ్ మీద ఆమెకు పూర్తి నమ్మకం ఏర్పడింది. ఒక తెలియని వ్యక్తి తన కోసం ఇంత చేస్తుంటే, తను ఎందుకు భయపడాలి అని ఆమెకు అనిపించింది.
"సరే విక్రమ్ గారూ, మీరు ఏది చెబితే అది చేస్తాను. నేను బిజినెస్ నేర్చుకుంటాను," అని దృఢంగా మాట ఇచ్చింది అంజలి.
Comments