విక్రమ్ వెంటనే నవ్వుతూ తల్లితో అన్నాడు.
లేదమ్మా, ముందు నువ్వు కార్లో వెళ్ళు. నేను తనని తీసుకుని తరువాత నెమ్మదిగా వస్తాను. నువ్వు వెళ్లి ఇంట్లో అన్నీ సిద్ధం చేయి అమ్మా.
భవాని సరేనని చెప్పి ముందు కారులో వెళ్ళిపోయింది. ఆమె వెళ్ళగానే విక్రమ్ ముఖంలో నవ్వు మాయమై, క్రూరత్వం బయటికి వచ్చింది. తన డ్రైవర్ ని, బాడీగార్డ్స్ ని పిలిచాడు.
విక్రమ్ తన బాడీగార్డ్స్ వైపు చూసి కఠినంగా ఆజ్ఞాపించాడు.
ఒరేయ్, ఈమెను తీసుకువెళ్లి ఆ ఆర్టీసీ బస్సులో ఎక్కించండి. బస్సు మొత్తం మనవాళ్లే ఉండాలి. తనకి ఎక్కడా సీటు దొరకకూడదు, నిలబడే రావాలి ఇంటిదాకా. తీసుకువెళ్ళండి.
నిత్య షాక్ అవుతూ, కంగారుగా అడిగింది.
బావా... బస్సులో ఎందుకు బావా? అంత దూరం కదా... మన కారు ఉంది కదా.
విక్రమ్ ఆమెను ఓరకంట చూస్తూ, తన చేతితో ఆమె చెయ్యి గట్టిగా పట్టుకుని లాగుతూ వ్యంగ్యంగా అన్నాడు.
నీ రేంజ్ కి కారు ఎందుకే? ఏసీ కార్లలో తిరిగే అదృష్టం నీకు లేదు. డబ్బున్న మొగుడు వదిలేసి వెళ్ళిపోతే బస్సులోనే తిరగాలి. నడువు.
బరువుగా ఉన్న పట్టుచీర, ఒళ్లంతా నగలతో ఉన్న పెళ్లి కూతుర్ని ఐదుగురు లావుపాటి బాడీగార్డ్స్ మధ్యలో బస్టాండ్ కి తీసుకువెళ్ళారు. జనం అందరూ వాళ్లనే వింతగా చూస్తున్నారు. నిత్యకు చాలా ఇబ్బందిగా ఉంది. అవమానంతో తల దించుకుంది. బస్సు రాగానే బాడీగార్డ్స్ ఆమెను లోపలికి తోశారు. బస్సులో సీట్లు ఖాళీగా ఉన్నా సరే, ఆమెను కూర్చోనివ్వకుండా ఆ బాడీగార్డ్స్ అంతా ఆక్రమించుకుని కూర్చున్నారు. పెళ్లి కూతురి గెటప్ లో ఉన్న నిత్య నిలబడలేక, ఇటూ అటూ ఊగుతూ ఇబ్బంది పడుతోంది. ఎవరైనా సీటు ఇస్తామన్నా ఆ బాడీగార్డ్స్ వాళ్లని కోపంగా చూసి భయపెడుతున్నారు.
బస్సు స్టార్ట్ అయింది. ఆ బస్సు పక్కనే విక్రమ్ తన ఏసీ కారులో దర్జాగా వెళుతున్నాడు. కారు అద్దం దించి బస్సులో నిలబడి ఉన్న నిత్య వైపు చూసి వెటకారంగా నవ్వుతున్నాడు. నిత్య ఆ కారు వైపు చూసి గుండె పగిలేలా ఏడ్చింది. ఇంత నరకం ఎందుకు పెడుతున్నాడు నా బావ అని ఆమె మనసు కుమిలిపోయింది. ఆ భారీ పట్టుచీరలో రెండు గంటల పాటు అలాగే నిలబడి, కాళ్ళు నెప్పులు పుట్టి ఏడుస్తూ ప్రయాణం చేసింది.
ఇంటికి దగ్గరగా బస్సు ఆగింది. నిత్య కిందకు దిగగానే విక్రమ్ కారు అక్కడే ఆగింది. విక్రమ్ కారులోంచి దిగి వేగంగా ఆమె దగ్గరికి వచ్చాడు. ఆమె కళ్ళలో కన్నీళ్లు ధారగా కారుతున్నాయి.
విక్రమ్ ఆమె దగ్గరికి వచ్చి, ఆమె చెయ్యి చాలా గట్టిగా పట్టుకుని, ఆమె గాజులు చర్మంలోకి గుచ్చుకునేలా నొక్కుతూ తన వైపు లాక్కున్నాడు.
నిత్య నొప్పితో ఆహ్ అని మూలుగుతూ కన్నీళ్లు పెట్టుకుంది.
విక్రమ్ కళ్ళలో పగతో ఆమె ముఖానికి దగ్గరగా వచ్చి వార్నింగ్ ఇచ్చాడు.
చూడు నిత్యా, నేను నిన్ను బస్సులో తీసుకొచ్చానన్న విషయం లోపల మా అమ్మకు చెప్పావంటే బాగోదు నీకు. అక్కడే చంపేస్తాను. అయినా నీకు ఈ బస్సే కరెక్ట్. ఎందుకంటే... వాడికి డబ్బు ఉందని అంత ఇదిగా నవ్వుతూ పెళ్లి పీటల మీద కూర్చున్నావు కదా? వాడు వదిలేయగానే నా దగ్గరికి వచ్చావు. వాడి దగ్గర మాత్రమే కాదు, నా దగ్గర కూడా డబ్బు ఉంది. నా దగ్గర కూడా ఏసీ కార్లు ఉన్నాయి. డబ్బు ఉంటే ఏమైనా చేయొచ్చు అని ఆరోజు మీ నాన్న మాకు చూపించాడు, ఈరోజు నేను నీకు చూపిస్తాను. లోపలికి నడువు.
నిత్య ఆ మాటలకి గుండె పగిలిపోయి, ఏడుస్తూనే విక్రమ్ తో పాటు ఇంట్లోకి అడుగుపెట్టింది.
హాల్లో భవాని వాళ్ళకి హారతి ఇచ్చి ఎంతో సంతోషంగా లోపలికి ఆహ్వానించింది. నిత్యను ఎంతో ప్రేమగా దగ్గరికి తీసుకుంది.
భవాని నవ్వుతూ వాళ్ళిద్దరి వైపు చూసి అంది.
లోపలికి రండమ్మా. నిత్యను తీసుకువెళ్లి నేను రెడీ చేస్తాను. విక్రమ్ నువ్వు వెళ్లి ఫ్రెష్ అవ్వు రా.
భవాని నిత్యను గదిలోకి తీసుకువెళ్ళింది. ఆమెకు ఎంతో అందమైన కొత్త పట్టుచీర కట్టించి, పూలు పెట్టి, నగలు వేసి స్వయంగా తనే ఎంతో మురిపెంగా రెడీ చేసింది. ఒక వేడి పాల గ్లాసును నిత్య చేతిలో పెట్టింది.
భవాని నిత్య తల నిమురుతూ ఎంతో ప్రేమగా, ఒక తల్లిలా సలహా ఇస్తూ అంది.
చూడు నిత్యా, వాడికి కొంచెం కోపం ఎక్కువ తల్లి. పాత విషయాలు ఇంకా మనసులో పెట్టుకుని ఉన్నాడు. పైకి ఎంత కోపంగా ఉన్నా, వాడికి నువ్వంటే ప్రాణం. నీ మీద ఇష్టం కూడా ఎక్కువే. ఏమైనా అన్నా సరే కొంచెం జాగ్రత్తగా సర్దుకో అమ్మా. వాడి మనసు నెమ్మదిగా మారుతుంది. నువ్వే వాడిని మార్చుకోవాలి. సరేనా?
నిత్య కన్నీళ్లు దాచుకుంటూ తల ఊపింది. భవాని వెళ్లిపోగానే, నిత్య వణుకుతూ ఆ గదిలో నిలబడి ఉంది. పూలతో అలంకరించిన ఆ బెడ్ రూమ్ ఆమెకు నరకంలా కనిపిస్తోంది. అప్పుడే గదిలోకి వచ్చిన విక్రమ్ తలుపు వేసి గడియ పెట్టాడు. ఆ గడియ శబ్దం నిత్య గుండెల్లో బాంబులా పేలింది.
విక్రమ్ నెమ్మదిగా అడుగులు వేసుకుంటూ ఆమె దగ్గరికి వచ్చాడు. టై లాగి బెడ్ మీద పడేసి, చొక్కా బటన్స్ విప్పుతూ ఆమె వైపు కోపంగా చూశాడు. నిత్య చేతిలో ఉన్న పాల గ్లాసును లాక్కుని, నేలకేసి విసిరికొట్టాడు. గాజు పగిలిన శబ్దానికి నిత్య ఉలిక్కిపడి వెనక్కి తగ్గింది.
నిత్య భయంతో వెనక్కి జరిగి, చేతులు కట్టుకుని వణుకుతున్న గొంతుతో పిలిచింది.
బావా... కోపంగా ఉన్నావా?
విక్రమ్ ఒక్కసారిగా ముందుకు వచ్చి ఆమె చేయి పట్టుకుని గట్టిగా తన వైపు లాగాడు. నిత్య అతని గుండెల మీద పడింది.
ఆమె కళ్ళలోకి తీక్షణంగా చూస్తూ, గట్టిగా అరిచాడు.
ఏంటి బావా అని పిలుస్తున్నావు? మర్చిపోయావా... నేను నీ బావని కాదు, నీకు అడుక్కునే వాడి లాంటి వాడిని కదా? పదేళ్ల క్రితం మీ నాన్న నన్ను, నా తల్లిని గేటు బయట నిలబెట్టి ఎలా అవమానించాడో గుర్తుంది కదా? మీ నాన్న ఎంత పెద్ద నాటకగాడు? ఆస్తి కోసం నిన్ను వేరే వాడికి ఇద్దామనుకున్నాడు. వాడు వదిలేసేసరికి నా కాళ్ల మీద పడ్డాడు. ఎంత నీచులు మీ కుటుంబం? అలాంటి ఫ్రాడ్ కి పుట్టినదానివి నువ్వు కూడా ఫ్రాడ్ వే!
నిత్య ఏడుస్తూ, తన తండ్రిని అలా అంటుంటే తట్టుకోలేక బతిమాలింది.
ప్లీజ్ బావా, మా నాన్నను అలా అనకు. ఆయనకు వేరే దారి లేక... ఆస్తులు పోయి, అప్పులు ఉండి అలా చేశారు. ఇందులో నా తప్పేముంది?
విక్రమ్ ఆమె జుట్టు పట్టుకుని వెనక్కి లాగి, ముఖం మీద అరుస్తూ అన్నాడు.
నోరు మూయ్! నువ్వు ఇంకా అతనికి వత్తాసు పలుకుతున్నావా? అసలు నీకు వాడంటేనే ఇష్టం కదా? వాడు వదిలేయగానే నా మెడలో పడ్డావు. అంత ఇష్టంగా నన్ను పెళ్లి చేసుకోవాలని ఉంటే, మరి మండపంలో వాడి పక్కన కూర్చుని ఎందుకు నవ్వుతున్నావే? వాడు ఇచ్చే ఆస్తుల గురించి కలలు కన్నావా?
నిత్య కన్నీళ్లతో తల అడ్డంగా ఊపుతూ చెప్పబోయింది.
లేదు బావా! నాకు వాడంటే ఇష్టం లేదు. నేను నిన్నే...
ఆమె మాట పూర్తికాకముందే విక్రమ్ ఆమెను గట్టిగా లాగి మంచం మీదకు విసిరేశాడు. ఆమె తేరుకునే లోపే ఆమె పైన వంగి, ఆమె రెండు చేతులను గట్టిగా మంచానికి నొక్కిపెట్టాడు.
నిత్య భయంతో గిలగిలా కొట్టుకుంటూ అరుస్తోంది.
వదిలేయ్ బావా... ప్లీజ్ వదిలేయ్. నాకు భయమేస్తోంది.
విక్రమ్ కళ్ళలో ఒక క్రూరమైన కామం, అంతకు మించిన పగ కనిపిస్తున్నాయి.
నీకు నేను కావాలి కదా? డబ్బున్న మొగుడు కావాలి కదా? అనుభవించు! నా డబ్బులు కావాలంటే నా రూడ్ నెస్ ని భరించాల్సిందే!
అంటూ ఆమె పెదాలపై చాలా కఠినంగా, రూడ్ గా ముద్దు పెట్టాడు. ఆమె పెదవులు నొప్పి పుడుతున్నా వదలకుండా అత్యంత క్రూరంగా ఆమెను హింసించాడు. ఆమె ఏడుపుని పట్టించుకోకుండా తన బలమంతా ఉపయోగించి ఆమెను తన ఆధీనంలోకి తీసుకున్నాడు. తనకున్న కోపాన్ని, ఆక్రోశాన్ని మొత్తం ఆ రొమాన్స్ లో చూపిస్తున్నాడు.
ఆమెకు ఊపిరి ఆడనివ్వకుండా చేస్తూ, ఆమె ఒంటి మీద ఉన్న నగలన్నీ కోపంగా లాగేసి నేల మీద విసిరేశాడు. ఆ నగలు గీసుకుని ఆమె మెడ మీద ఎర్రటి గీతలు పడ్డాయి.
నిత్యకు ప్రాణం పోతున్నట్లుగా ఉంది. కన్నీళ్లు తలగడను తడుపుతున్నాయి. మూలుగుతూ కన్నీరు కార్చింది.
అబ్బా... బావా నెమ్మదిగా... ప్లీజ్ నొప్పి వస్తోంది. వదిలేయ్ నన్ను.
విక్రమ్ ఆమె మాటల్ని ఏమాత్రం పట్టించుకోలేదు. ఆమె చీర కొంగును కోపంగా పక్కకు లాగి, ఆమె మెడ మీద, భుజాల మీద తన పళ్ళతో గాట్లు పెట్టాడు. ఆమె శరీరం మీద తన పగను ముద్రలు వేస్తున్నాడు.
నొప్పి భరించలేక గట్టిగా అరిచింది నిత్య.
ఆహ్! అమ్మా... చంపేస్తున్నాడు!
విక్రమ్ తల పైకెత్తి ఆమె కళ్ళలోకి చూస్తూ, వెటకారంగా నవ్వుతూ అన్నాడు.
ఎలా ఉంది నిత్యా? నా డబ్బు అనుభవించడానికి ఈ మాత్రం నొప్పి భరించాలి. ఏమైనా వాడి దగ్గర ఉంటే ఇలాంటి సుఖం దొరికేది కాదు కదా? అందుకేగా నన్ను వల వేసుకున్నావు? డబ్బుల కోసం కక్కుర్తి పడే ఆడదానివి, నా చేతిలో ఇలాగే నలిగిపోవాలి.
ఆమె గుండె ముక్కలైపోయింది. తన ప్రాణంగా ప్రేమించిన బావ తనను ఇంత నీచంగా మాట్లాడుతుంటే భరించలేకపోయింది. చేతులు జోడించి దండం పెట్టి ఏడుస్తూ అడిగింది.
నేను అలాంటి దాన్ని కాదు బావా... ప్లీజ్ నన్ను నమ్ము. నేను నిన్నే ప్రేమించాను.
విక్రమ్ ఆమె పై నుండి లేచి నిలబడ్డాడు. తన బట్టలు సరిచేసుకుంటూ కఠినంగా ఆజ్ఞాపించాడు.
చాల్లే నటించింది. నీ కన్నీళ్లు చూస్తే నాకు జాలేయదు, అసహ్యం వేస్తుంది. ఈరోజుకి ఈ నరకం చాలు. కింద పడుకో.
నిత్య కన్నీళ్లు తుడుచుకుంటూ, నేల వైపు చూసి వణుకుతూ అడిగింది.
బావా, కింద చాలా చలిగా ఉంది. నేల చల్లగా ఉంది. కనీసం ఒక దుప్పటి...
విక్రమ్ ఒక అడుగు ముందుకు వేసి ఆమె దవడ పట్టుకుని, కళ్ళలోకి కోపంగా చూస్తూ వార్నింగ్ ఇచ్చాడు.
నీకు బెడ్ షీట్ అడిగే అర్హత కూడా లేదు. చలిలో వణికి చచ్చినా సరే కిందే పడుకోవాలి. ఇది నా ఆర్డర్. మళ్లీ ఎదురు మాట్లాడావో, నా చేతిలో ప్రాణాలు పోతాయి.
అని చెప్పి వెంటనే లైట్ ఆఫ్ చేసి, ఏసీ రిమోట్ తీసుకుని ఫుల్ గా పదిహేను డిగ్రీల వద్ద పెట్టి, తను మాత్రం బెడ్ మీద దుప్పటి కప్పుకుని పడుకున్నాడు.
నిత్య నేల మీద చీకటిలో ముడుచుకుని పడుకుంది. ఏసీ చలికి ఆమె శరీరం వణుకుతోంది. పగలంతా జరిగిన అవమానం, రాత్రి బావ పెట్టిన శారీరక, మానసిక నరకం ఆమెను ఉక్కిరిబిక్కిరి చేస్తున్నాయి. అసలు తన బావ ఎందుకు ఇలా మారిపోయాడు? తను చేసిన తప్పేంటి? తన తండ్రి చేసిన తప్పుకి తాను ఎందుకు బలి కావాలి? కళ్ళలో కన్నీళ్లు ఆరని ఆ రాత్రి, నిత్యకు రాబోయే పీడకలలకి ఒక భయంకరమైన ఆరంభం. ఆ చీకటి గదిలో తన భవిష్యత్తు గురించి ఆలోచిస్తూ అలాగే చలిలో బిక్కుబిక్కుమంటూ ఉండిపోయింది.
ఉదయం సూర్యకిరణాలు కిటికీ అద్దాల గుండా లోపలికి పడుతున్నాయి. రాత్రంతా నేల మీద ఏసీ చలిలో ముడుచుకుని పడుకున్న నిత్య ఒళ్లంతా చలికి గడ్డకట్టుకుపోయింది. పెదాలు వణికిపోతున్నాయి. కళ్లు తెరిచి చూసేసరికి మంచం మీద విక్రమ్ ఇంకా నిద్రపోతూనే ఉన్నాడు. ఆమె నెమ్మదిగా లేచి కూర్చోవడానికి ప్రయత్నించింది. రాత్రి అతను పెట్టిన హింసకు ఒళ్లంతా నొప్పులు పుడుతున్నాయి. మెడ మీద, భుజాల మీద పళ్ళ గాట్లు ఎర్రగా కందిపోయి ఉన్నాయి. చీర కొంగు సరిచేసుకుని, కన్నీళ్లు తుడుచుకుంటూ అలాగే నేల మీద కూర్చుండిపోయింది.
సరిగ్గా అప్పుడే విక్రమ్ కళ్లు తెరిచాడు. కింద వణుకుతూ కూర్చున్న నిత్యను చూసి అతని పెదాలపై ఒక క్రూరమైన నవ్వు విరిసింది. మంచం మీద నుంచి కిందకు దిగి ఆమె దగ్గరికి వచ్చాడు.
వెటకారంగా నవ్వుతూ, ఆమె ముఖంలోకి చూస్తూ అన్నాడు.
ఏంటి నిత్యా, నేల మీద నిద్ర బాగా పట్టిందా? నీ స్థాయికి తగ్గట్టు నేల మీదే పడుకున్నావు, చాలా సంతోషం. డబ్బు కోసం ఏమైనా చేసే వాళ్ళకి ఇవే అసలైన సుఖాలు.
నిత్య కళ్లలో నీళ్లు సుడులు తిరుగుతుండగా, వణుకుతున్న గొంతుతో జవాబిచ్చింది.
బావా... ప్లీజ్ నన్ను ఇంక మాటల అనకు. రాత్రంతా చలికి నా ప్రాణం పోయినంత పనైంది. నా ఒళ్లంతా నొప్పులుగా ఉంది.
విక్రమ్ ఆమె మాటల్ని పట్టించుకోకుండా, ఆమె దవడ పట్టుకుని కసిగా అన్నాడు.
నొప్పులుగా ఉందా? అయితే ఆ నొప్పులు పంటి కింద భరించు. కిందకి వెళ్లాక మా అమ్మ ముందు నీ ముఖంలో ఏడుపు కనిపించకూడదు. కొత్త పెళ్లికూతురు ఎంత ఆనందంగా ఉండాలో అంత ఆనందంగా నటించు. ఒక్క కన్నీటి చుక్క కింద పడినా, ఈ రాత్రికి నీకు ఇంకో నరకం చూపిస్తాను. అర్థమైందా?
నిత్య భయంతో తల ఊపుతూ ఏడుస్తూనే చెప్పింది.
అర్థమైంది బావా... నేను ఏడ్వను. అత్తయ్య ముందు ఏమీ చెప్పను.
విక్రమ్ కోపంగా ఆమెను వదిలేసి, బాత్రూమ్ లోకి వెళ్ళిపోయాడు. నిత్య తనను తాను అద్దంలో చూసుకుంది. మెడ మీద ఉన్న గాట్లను చూసి ఆమెకు మళ్ళీ దుఃఖం తన్నుకొచ్చింది. వాటన్నిటిని చీరతో కవర్ చేసుకుని, ముఖం కడుక్కుని, ఏడుపును బలవంతంగా దిగమింగుకుని కిందకు వెళ్ళింది.
Comments